wzrok, oczy, oko, metoda, ćwiczenia, poprawa, batesa, ćwiczenia, naturalne, okulista, soczewki, okulary, wady

Czy WZROK można poprawić poprzez naturalne i bezpieczne ćwiczenia? Jest to możliwe >> czytaj tutaj dalej...

 WZROK : Spis :

1. Wstęp.

2. Wzrok, budowa oka.

3. Jak funkcjonuje oko, jak widzimy.

4. Wady wzroku.

5. Inne przydatne pojęcia.

6. Praktyczne porady i ciekawostki.

 (1) Wstęp :

Encyklopedia:

WZROK (zmysł wzroku) = fizjol. zdolność odbioru przez człowieka i zwierzęta bodźców świetlnych; u człowieka i zwierząt wyższych dostrzeganie i rozróżnianie przedmiotów, ich wielkości, kształtów, barw i ruchu; narządem w. jest oko, receptorami pręciki i czopki siatkówki oka.

ZMYSŁY = fizjol. zdolności zwierząt i człowieka do odbioru i analizy bodźców działających na organizm; wyróżnia się 8 z.: wzrok, słuch, dotyk, węch, smak, z. równowagi, temperatury i z. kinestetyczny.

..............................

 Poprzez zmysły człowiek kontaktuje się ze światem i z innymi ludźmi. Ze wszystkich zmysłów dla człowieka najważniejszy jest zmysł wzroku. Wzrok dostarcza do ludzkiego mózgu prawie 80 proc. wszystkich odbieranych wrażeń. To zadziwiające ale to właśnie z tym najważniejszym zmysłem mamy najwięcej problemów. W Polsce 50% ludzi ma mniejsze lub większe wady wzroku. Połowa z tych osób cierpi na krótkowzroczność, druga połowa posiada inne wady wzroku (dalekowzroczność, astygmatyzm, zez, jaskra, starczowzroczność, daltonizm i inne). Wiele osób nawet nie zdaje sobie sprawy, że ma słaby wzrok. Często wychodzi to dopiero na badaniach lub gdy "pożyczają" na chwilkę okulary od znajomych. Nagle zdają sobie sprawę, że świat można widzieć wyraźniej!

 Wydaje się, że człowiek pogodził się z takim stanem. Zdecydowana większość ludzi nie leczy wzroku, jedyny ich pomysł na podniesienie komfortu życia to okulary lub soczewki kontaktowe. Część osób decyduje się co prawda na operacje, ale niesie to ze sobą i wysokie koszty i ryzyko. Poza tym nie każdy może poddać się operacji, jest wiele ograniczeń.

 Czy człowiek w XXI wieku musi więc niedowidzieć? Nie, jest jeszcze jedna alternatywa dla naszych słabych oczu. Naturalna, bezpieczna, bez skutków ubocznych, do wykonania samemu w zaciszu swojego domu. Jest to Program Poprawy Wzroku (PPW). Opiera się on na znanych od dziesiątek lat ćwiczeń, które pomogły już milionom osób. Ćwiczenia te są nieustannie ulepszane i poszerzane. Nasz PPW (Program Poprawy Wzroku) zawiera wszystkie znane ćwiczenia oraz nasze modyfikacje i nowe warianty ćwiczeń. Poza tym stworzyliśmy od podstaw szczegółowy 4-miesięczny plan (120 dni) ćwiczeń z dokładnym opisem: co, jak, kiedy i ile robić. Dodatkowo nasz PPW można uskutecznić poprzez najlepsze dostępne bez recepty leki. Pokazujemy jak można je "wpleść" w ramy naszych ćwiczeń, aby efekt był jeszcze szybszy i widoczniejszy, aż do całkowitej redukcji wady wzroku.

 (2) Wzrok , budowa oka.

 Aby zrozumieć, jak to możliwe, by samemu poprawić sobie wzrok, musisz poznać kilka podstawowych pojęć. Pomogą one w dalszym przeglądani i rozumieniu stron.

• Ciało rzęskowe = część oka stanowiąca odcinek pośredni pomiędzy naczyniówką i tęczówką, kształtu pierścienia uwypuklającego się do wewnątrz gałki ocznej; w jego skład wchodzi mięsień rzęskowy, składający się z włókien promienistych, okrężnych i podłużnych, oraz wyrostki rzęskowe;

• Mięsień rzęskowy = mięsień wchodzący w skład ciała rzęskowego, zbudowany z włókien promienistych, okrężnych i podłużnych; jego skurcz powoduje zmianę napięcia i co za tym idzie kształtu soczewki w procesie akomodacji oka;

• Ciało szkliste = galaretowata substancja wypełniająca tylną komorę oka; nadaje gałce ocznej odpowiednie napięcie oraz zapewnia swobodne docieranie promieni świetlnych do siatkówki; współczynniki załamania światła ciała szklistego i wody są zbliżone;

• Dołek środkowy (plamka żółta) = miejsce na siatkówce o największym zagęszczeniu czopków; obraz skupiony na dołku środkowym jest widziany z największą ilością szczegółów;

• Gruczoły łzowe = miejsce wytwarzania cieczy łzowej, znajduje się pod górną powieką oka, w górnym, zewnętrznym kącie oczodołu; wytwarzają stałą ilość łez (kilka ml na dobę); pod wpływem silnego światła, podrażnienia, określonych związków chemicznych lub czynników emocjonalnych następuje odruchowe zwiększenie wydzielania łez;

• Naczyniówka = tylny odcinek błony naczyniowej oka, leżący pomiędzy siatkówką i twardówką, wyścielający tylną część oka; jest barwy brunatnej; złożona jest głównie z gęstej sieci naczyń krwionośnych, połączonych delikatną tkanką łączną, która zawiera liczne komórki barwnikowe i od wewnątrz i zewnątrz jest ograniczona 2 cienkimi błonkami; naczynia naczyniówki są ułożone w 3 warstwach, z których położona najbardziej ku przodowi, pod siatkówką, składa się z drobnych naczyń włosowatych; zasadniczą funkcja naczyniówki jest odżywianie fotoreceptorów siatkówki i ciała szklistego; jest jednocześnie ciemną wyściółką wnętrza gałki ocznej, co poprawia jej własności optyczne;

• Plamka ślepa = mały obszar siatkówki, będący punktem ujścia nerwu wzrokowego, pozbawiony komórek światłoczułych;

• Rogówka = najbardziej do przodu położona część błony włóknistej gałki ocznej, twarda i przeźroczysta, kształtu szkiełka do zegarka o powierzchni przdniej wypukłej i tylnej wklęsłej; powierzchnia przednia chroniona jest przed wysychaniem i zabrudzeniami przez ciągłe nawilgotnianie cieczą łzową; składa się z pięciu warstw: nabłonka przedniego, blaszki granicznej przedniej, istoty właściwej, blaszki granicznej tylnej i nabłonka tylnego; jej średnia grubość zawiera się w przedziale 0,52-0,65mm;

• Siatkówka = błona wewnętrzna gałki ocznej, wrażliwa na promienie świetlne; dzieli się na odcinek tylny wrażliwy na światło (część wzrokowa) i przedni, niewrażliwy (część ślepa), w której wyróżnia się część rzęskową i tęczówkową; występują trzy rodzaje komórek: zmysłowe (pręciki i czopki), nerwowe i glejowe; komórki ułożone są w 10 warstw przy czym najbardziej zewnętrzne to pręciki i czopki;

• Soczewka = ruchoma część oka, część układu optycznego oka; twór okrągły dwuwypukły, przeźroczysty i bezbarwny, o większej krzywiźnie tylnej; zbudowana jest z włókien tworzących blaszki o układzie koncentrycznym; składa się z trzech części: torebki, kory i jądra; charakteryzuje się zdolnością do zmiany kształtu, a tym samym mocy optycznej (akomodacja); u osób starszych utrata elastyczności soczewki i spadek zdolności do zmiany jej kształtu jest powodem presbyopii (starczowzroczności);

• Tęczówka = część błony naczyniowej gałki ocznej, leżąca między rogówką i soczewką; ma kształt krążka ustawionego w płaszczyźnie czołowej i otaczającego źrenicę; brzeg ustalony tęczówki łączy się z ciałem rzęskowym, brzeg wolny ustala źrenicę; zbudowana jest z wielu warstw, zawiera mniejsze lub większe ilości barwnika i naczynia krwionośne; ma za zadanie regulować ilość światła wpadającego do wewnątrz oka;

• Twardówka = zewnętrzna część ściany gałki ocznej, otaczająca wnętrze oka ze wszystkich stron, z wyjątkiem części przedniej, gdzie przechodzi w rogówkę, i miejsca wyjścia nerwu wzrokowego; grubość jej wynosi od 1,5mm w części tylnej do 0,3mm w części przedniej oka; zbudowana jest z włókien łącznotkankowych biegnących w różnych kierunkach i przeplatających się wzajemnie; unaczyniona jest skąpo; rola jej polega na ochronie tkanek oka;

• Źrenica = ruchoma część oka, ograniczająca w razie potrzeby dopływ światła do siatkówki;

 (3) Jak funkcjonuje oko / Jak widzimy :

 Tęczówka oka kurcząc się może zmieniać średnicę małego "otworu" - źrenicy - przez który wpada więcej lub mniej światła do wnętrza gałki ocznej. Światło wpadające do oka biegnie więc przez rogówkę, komorę przednią oka, soczewkę i ciało szkliste, by zakończyć swą podróż na siatkówce, wywołując wrażenie wzrokowe przekazywane do mózgu za pośrednictwem nerwów łączących się w nerw wzrokowy. Rogówka, wraz z cieczą wodnistą, soczewką i ciałem szklistym, stanowią układ skupiający promienie świetlne tak, by na siatkówce pojawiał się ostry obraz obserwowanego przedmiotu i dawał jak najostrzejsze wrażenie wzrokowe. Dlatego też soczewka ma możliwość zmiany swojego kształtu, a co za tym idzie mocy optycznej. Pozwala to na ogniskowanie na siatkówce przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach od oka. Zdolność tę nazywamy akomodacją. Ostre widzenie uzyskiwane jest wtedy, gdy ognisko obrazowe pokrywa się z siatkówką. W przypadku, gdy oko nie jest w stanie zogniskować światła dokładnie na siatkówce, mówimy o wadach wzroku. Bardzo istotnym czynnikiem jest więc soczewka. Zadaniem soczewki (podobnie jak w lunecie) jest skupianie promieni wpadających do oka na siatkówce. Jej elastyczność powoduje, iż może zmieniać kształt (wypukłość), dzięki pracy mięśnia rzęskowego. Jeżeli mięsień rzęskowy jest rozluźniony, to soczewka jest bardziej płaska i nastawiona na wyraźne widzenie przedmiotów oddalonych. Natomiast przy napięciu mięśnia rzęskowego, soczewka jest bardziej wypukła i oko przystosowuje się po precyzyjnego widzenia z bliska i wyłapywania szczegółów. U osób z wadami wzroku (np.: krótkowidzów) zdolność zmiany kształtu soczewki w znacznym stopniu jest utracona.

 

 (4) Wady wzroku :

• Astygmatyzm (niezborność wzrokowa) =  jedna z wad układów optycznych, polega na odkształceniu powierzchni falowych wiązek światła; powoduje, że obrazem punktu są 2 odcinki leżące w płaszczyznach wzajemnie prostopadłych. Wada ta jest spowodowana przez niedokładnie kulistą powierzchnią rogówki lub soczewki. Powoduje to, że obraz widziany przez pacjenta jest nieostry (podobnie jak rozmyty obraz na poruszonym zdjęciu). Dotyka około połowy osób z wadą wzroku, występuje zazwyczaj z krótkowzrocznością lub nadwzrocznością.

• Krótkowzroczność (Miopia, bliskowzroczność) = Najbardziej powszechna obecnie wada w większości państw. Fizjologia tego zjawiska polega na tym, że wytworzony w oku obraz zostaje zogniskowany przed siatkówką, pozostawiając zamazany widok padający na plamkę żółtą (macula). Cechy takiego oka to: przeważnie mówi się o wydłużeniu osi gałki ocznej, soczewka może wykazywać nadmierną akomodację lub może być zmieniony stopień zakrzywienia rogówki albo soczewki. Same soczewki mogą ulec nieznacznemu przemieszczeniu, co bywa spowodowane także zbyt wielkim ciśnieniem w oku. W zdecydowanej większości przypadków krótkowzroczność jest wada nabytą (nieodpowiedni styl życia, praca, komputer itp.)

• Dalekowzroczność (hypermetropia, nadwzroczność) = Wada, w której oko wykazuje tendencję do ogniskowania obrazu poza siatkówką. Większość ludzi rodzi się dalekowidzami, z czasem wada u wielu osób ustępuje, by czasem ponownie się pojawić w okresie dojrzewania czy na starość. Przyczyn tej wady upatruje się w: niedostatecznej długości gałki ocznej, odklejeniu siatkówki, nieelastycznej lub zbyt wypukłej soczewce, niedostatecznej akomodacji itd. Powoduje to niewyraźne widzenie zarówno z bliska, jak i z oddali (często więc nazwa dalekowzroczność może być myląca, lepiej sedno sprawy oddaje nazwa nadwzroczność).

• Prezbiopia (starczowzroczność) = Wada ta jest spowodowana starzeniem się oka - soczewka pogrubia się i traci elastyczność, co utrudnia zmianę ostrości widzenia. Łatwo zauważyć osoby cierpiące na prezbiopię po tym, iż ta osoba czyta tekst z odległości ramienia, w przeciwnym razie obraz staje się zamglony, boli głowa.

• Choroba zezowa = Polega najczęściej na nieprawidłowym ustawieniu gałek ocznych, czemu towarzyszą zaburzenia widzenia. Najczęściej występuje zez zbieżny (gałki są odchylone ku sobie), rzadziej rozbieżny. Po trwającym długo zezie (najczęściej jednostronnym), powstaje stopniowe niedowidzenie. Mogą temu zapobiec odpowiednie szkła korekcyjne, operacje przywracające równowagę mięśniową oraz ćwiczenia percepcji, w celu wytworzenia obrazu obuocznego.

• Jaskra = jest to choroba spowodowana przeważnie utrudnieniami odpływu cieczy wodnej i zwykle powodująca wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego (śródocznego). Jakra może doprowadzić do zaniku tarczy nerwu wzrokowego, czasem pomimo prawidłowego ciśnienia ocznego. Rozpoznanie i przebieg choroby ocenia się w oparciu o badanie ciśnienia ocznego, ostrości wzroku, pola widzenia, gonioskopii oraz badanie przedniego i tylnego odcinka oka. Koniecznie trzeba to leczyć.

• Zaćma (katarakta) = Jest to zmętnienie soczewki. Zaćmę ocenia się w oparciu o badanie przedniego odcinka oka w lampie szczelinowej, "prześwietlanie" oka wziernikiem (oftalmoskopem) i badanie ostrości wzroku. W prawidłowym oku soczewka jest całkowicie przeźroczysta i wpadające do oka promienie świetlne, nie napotykając żadnej przeszkody docierają do siatkówki - powstaje w ten sposób wyraźny obraz obserwowanego przedmiotu. Pojawiające się zmętnienia stanowią przeszkodę dla prawidłowego widzenia. Sytuację taką można porównać do patrzenia przez mocno zabrudzoną szybę. Koniecznie trzeba to leczyć.

• Daltonizm = Przeważnie jest to wada wrodzona, objawia się zaburzonym widzeniem barw. Często takie osoby widzą bardzo ostro, mimo zaburzonego postrzegania barw. Nazwa wady pochodzi od nazwiska angielskiego fizyka i chemika J.Daltona, który jako pierwszy opisał ślepotę na barwy zieloną i czerwoną. Może być to też wada nabyta. Daltonizm wrodzony jest wadą dziedziczną, na którą cierpi w różnym stopniu  8% mężczyzn i 0,5% kobiet. Daltonizm nabyty może być wynikiem przejścia choroby siatkówki lub drogi wzrokowej. Przykładowe tablice barwne służące do diagnozowania daltonizmu umieszczone są poniżej. Osoby posiadające wadę daltonizmu powinny zobaczyć na pierwszej tablicy (lewa strona ekranu) liczbę 21 zamiast prawidłowej 74. Na drugiej tablicy (prawa strona ekranu) przedstawiona jest liczba 89.

 (5) Inne przydatne pojęcia :

• Adaptacja = zdolność oka do dopasowywania do różnego natężenia światła, dzięki któremu możliwe jest dobre widzenie przy pełnym oświetleniu jak i przy świetle gwiazd; za adaptację odpowiadają mechanizmy adaptacyjne;

• Akomodacja = zdolność oka do zwiększania refrakcji układu optycznego oka, pozwalająca na uzyskanie na siatkówce ostrego obrazu zarówno przedmiotów odległych jak i bliskich; dzieje się to dzięki sprężystości soczewki oka, która po zwolnieniu połączonych z jej brzegiem koncentrycznie wiązadeł, usiłuje przybrać kształt zbliżony do kulistego, zwiększając w ten sposób zdolność skupiania promieni świetlnych; zwolnienie wiązadeł następuje poprzez skurcz równolegle do nich przebiegających włókien mięśnia rzęskowego, który na kształt pierścienia otacza soczewkę i jest sterowany na drodze odruchowej; rozpiętość zdolności nastawczej maleje wraz z wiekiem;

• Badanie wzroku 20/20, 20/40, 20/.... = oznaczenie stopnia upośledzenia ostrości widzenia; 20/20 oznacza oko zdrowe, o idealnej ostrości widzenia; 20/40 oznacza oko, które musi obserwować przedmiot z odległości 20 stóp, podczas, gdy oko zdrowe widzi ten przedmiot doskonale z odległości 40 stóp; 20/60 oznacza oko, które musi obserwować przedmiot z odległości 20 stóp, podczas, gdy oko zdrowe widzi ten przedmiot doskonale z odległości 60 stóp; nie istnieje jednoznaczny przelicznik z tej notacji na dioptrie; zwykle przyjmuje się wadę 20/20 za 0D, 20/30 jako -0,5D, 20/40 jako -1D;

• Dioptria = jednostka mocy optycznej; oznaczana jako 1dpt. lub 1D; wyraża się przez odwrotność długości ogniskowej soczewki w metrach; np. oznaczenie 4D oznacza soczewkę o ogniskowej 1/4 metra, a oznaczenie 0,25D oznacza soczewkę o ogniskowej 4 metry; dodatnie liczby określają soczewki skupiające, a ujemne - soczewki rozpraszające;

• Odruch źreniczny = mechanizm adaptacyjny, zdolność oka do zmiany średnicy apertury wejściowej oka, przez co zmieniana jest ilość światła padającego na siatkówkę; przy silnych bodźcach świetlnych źrenica jest zamknięta, otwór jest mały i niewiele światła pada na siatkówkę; przy słabych bodźcach świetlnych źrenica jest szeroko otwarta, tak by jak najwięcej fotonów padło na siatkówkę i wywołało wrażenie wzrokowe;

• Pręciki = światłoczułe receptorysiatkówki, odpowiadają za czarno-białe widzenie przy słabym oświetleniu (widzenie skotopowe, widzenie zmierzchowe), odbywa się kosztem znacznej utraty ostrości;

• Pseudomrugnięcie = efekt pojawiający się zwykle podczas pracy przy komputerze; obserwowanie monitora komputera i klawiatury bez znacznej zmiany położenia głowy powoduje częściowe przymykanie powiek odbierane przez mózg jako mrugnięcie, w wyniku czego prawdziwe mrugnięcie nie dochodzi do skutku i dolna część rogówki nie zostaje nawilżona; powoduje dość częste problemy u osób używających soczewek kontaktowych do pracy przy komputerze;

 (6) Praktyczne porady / Przyczyny i objawy :

Pogorszenie zdolności widzenia może nastąpić w krótszym lub dłuższym okresie czasu. Jego przyczyny mogą być różne, oto kilka z nich:

• Nagłe pogorszenie widzenia następujące w czasie od kilku minut do kilku dni :

• Odklejenie (odwarstwienie) siatkówki: część obrazu znika, osoba widzi cień. Często występują błyski światła lub czarne punkty dookoła cienia. Przy odklejeniu siatkówki możliwe jest także pogorszenie wzroku lub całkowita utrata zdolności widzenia.

• Zapalenie rogówki lub tęczówki: widzenie jest rozmyte lub pogorszone. Oczy często zaczynają łzawić, stają się czerwone i bolące.

• Ostra jaskra: z powodu szybko wzrastającego ciśnienia w oku widzi się zasłonę przed oczami i kolorowe obwódki dookoła źródeł światła. Oko czerwienieje, zaczyna boleć, a gałka oczna jest twarda. Może wystąpić również silny ból głowy, a nawet brzucha.

• Ostre zaburzenia ukrwienia: dochodzi do nagłego, wyraźnego pogorszenia widzenia lub całkowitej utraty wzroku.

• Zapalenie nerwu wzrokowego: widzenie pogarsza się w ciągu kilku godzin lub dni. Dodatkowo może wystąpić ból przy poruszaniu gałką oczną.

• Udar mózgu: w wyniku wzrostu ciśnienia krwi w mózgu następuje nagła utrata zdolności widzenia. Często występuje także jednocześnie osłabienie mięśni lub paraliż, trudności w mówieniu, upadek lub utrata świadomości.

• Migrena: przez kilka minut widzi się drgające punkty, błyski i zygzaki. Te zaburzenia widzenia następują z reguły w wyniku silnego bólu głowy, mogą im też towarzyszyć nudności

................................................

• Pogorszenie widzenia następujące w dłuższym okresie :

• Zmętnienie soczewki (zaćma): obraz rozpływa się stopniowo, kolory stają się coraz trudniej rozpoznawalne. W zmętnieniu soczewki lepiej widoczne jest słabe światło, natomiast jasne światło silnie oślepia.

• Przewlekła jaskra: wskutek wzrostu ciśnienia wewnątrz oka lub stałych trudności z ciśnieniem krwi znikają częściowo fragmenty obrazu (utrata obszarów widzenia). Pogorszenie widzenia zauważa się zazwyczaj dopiero w zaawansowanym stadium choroby.

• Oddalenie się punktu bliskiego widzenia w podeszłym wieku: w większości przypadków czytany tekst musi być trzymany w dużej odległości od oczu, by pismo stało się czytelne.

• Dalekowzroczność: obraz widziany z bliska staje się ostry dopiero przy dużym wytężeniu wzroku. U młodych ludzi dalekowzroczności często towarzyszy także ból głowy i łzawienie oczu. Nieużywanie okularów w dalekowzroczności uszkadza oczy.

• Krótkowzroczność: obraz oddalonych przedmiotów jest rozmyty. Przy czytaniu tekst musi być trzymany w pobliżu oczu. Nienoszenie okularów w krótkowzroczności powoduje gorsze widzenie, lecz nie uszkadza oczu.

Inne porady i ciekawostki :

• granatowe obwódki wokół tęczówki - irydolodzy twierdzą, że ich pojawienie się może być spowodowane złym krążeniem i nagromadzeniem dużej ilości toksyn w organiźmie, co z kolei prowadzi do zmęczenia i ospałosci. Rada: wraz z potem wydalamy z organizmu toksyny, ćwicz więc co najmniej 30 min w tygodniu;

• since pod oczami - mogą oznaczać że organizm jest odwodniony, zaś opuchnięte oczy mogą sugerować kłopoty z nerkami;

• kawa, herbata i cola - mogą powodować odwodnienie gdy ilość ich przekracza 3 filiżanki dziennie;

• Zobacz więcej ciekawostek ...